Die dag is aangebroken. Zucht. Ik schreeuw. Tegen mijn kind. Het komt niet vaak voor, maar op een gegeven moment is die emmer vol. De emmer in mijn hoofd.
Die dag is aangebroken. Dat ik teveel tabbladen al dagen, nee weken open heb in mijn hoofd. Nee het is geen excuus, maar het is wel de realiteit.
Die dag is aangebroken. Terwijl het vakantie is. We hebben nog 1 week maar de emmer is al vol. De afgebroken vakantie. Het doorbroken ritme. Die planning die door mijn hoofd spookt. De dingen die ik allemaal nog in die ene week wil proppen.
Die dag is aangebroken. Dat ik excuses maak voor het uitvallen tegen hem. Ik vroeg 1 ding aan hem en mijn wederhelft. 1. In mijn optiek is dit niet teveel gevraagd. Aangezien ik weer volledig aan sta. Daarom is weg zijn uit huis zo belangrijk. Even geen dingen te doen.
Die dag is aangebroken. Dat ik weer ontzettend terugval in mijn ritme. Het ritme van regelen, bezig zijn en productief dingen doen. De kracht van het niets doen. Ik kan het slecht. Ik koos ervoor om vandaag toch even alles de boel te laten. Juist nu. Juist met deze emotie. De emotie van ergens falen. Het verkeerd aanpakken.
Die dag is aangebroken. Dat ik dit nu schrijf, in het zonnetje. Op een bankje in het park. Flink gewandeld (zonder app aan te zetten & zonder doel eens) om het even kwijt te kunnen. Mijn hoofd leeg te maken. Om te relativeren en het misschien, heel misschien toch eens anders te gaan doen.
Die dag is aangebroken.
Ik herken het wel een beetje. Ik ben ook ontzettend slecht in niksen. Mijn vriend kan echt uren in de zetel hangen, afwisselend een beetje dutten en tv kijken. Ik niet. Dat geeft niet, ik heb mij ermee verzoend. Ik moet dagelijks enkele (huishoudelijke) taken kunnen afvinken voordat ik mij kan ontspannen. Anderzijds doe ik dit ook opdat ik op andere momenten daadwerkelijk kan relaxen. Het is een balans die elk voor zichzelf moet opzoeken. Wees niet te streng voor jezelf, genieten mag, evenals luieren. Ik had ook veel ideeën om te doen met dochterlief tijdens onze vakantie. Ik denk dat ik ervan niet eens de helft heb gedaan. Dat is niet erg. Zij heeft genoten, en ik dus ook. Succes met de zoektocht naar jouw balans.